Arts

Barcelona: life-changing experience

Barcelona was my best time ever. Been there two months for learning spanish (which I now speak not so fluently but still pretty damn good I think!). I made so many friends and had so much fun with them. Our life existed from partying, going to the beach, meeting in Bars and in the streets of BCN... how's that, living with only one goal: having fun. Memories...

Mail naar huis

Hola, Ik heb toch zo leuke dagen gehad! Ik heb hele leuke mensen ontmoet met wie ik het afgelopen lange weekend op stap ben geweest. Het is een gemixt groepje van internationale studenten van Don Quijote, één van de andere taalscholen hier in Barcelona. Ik vind het vooral heerlijk met de meiden onderling, we hebben veel lol en als meisjes heb je toch altijd een soort bondgenootschap! En zoals jullie wel hebben gemerkt vrijdag en zaterdag toen ik alleen was, voel ik me veel beter in een bondgenootschap. Van alleen zijn krijg ik alleen maar rare, onzekere gedachten. Nu ben ik weer m'n allerbeste zelf! Jammer dat een deel morgen alweer weg gaat, maar goed. Er komt altijd wel weer een oplossing op mijn pad. Heb ik wel geluk mee, hè. Een groot voordeel is dat dit groepje alleen maar spaans praat. Ik ga met sprongen vooruit! Het is ook wel vermoeiend, omdat ik in mijn hoofd constant aan het vertalen ben. Dan wou ik wel weer eens gewoon gedachteloos nederlands praten! Vandaag had ik ook weer een nieuwe leraar op school: jong, knap en goed gekleed maar sáái! De les duurde eeuwen met het tempo dat hij voerde. Toen ik thuis kwam en een pakketje in mijn brievenbus zag had ik echter gelijk weer genoeg energie om een gat in de lucht te springen. Jippie, post!!! Leuk kaartje en wat fijn om weer een nederlands tijdschrift te hebben! Ik heb er naar verlangd weer iets te lezen te hebben. Vandaag heb ik een uitnodiging voor rollerskaten met Megan op de boulevard afgezegd, al ga ik natuurlijk het liefst overal op in. Jammer dus, maar ik moet echt een siesta houden aangezien het gister laat is geworden en ik heb allerlei klusjes in huis. Ik heb net de afwas gedaan die ik tot ergernis van mijn huisgenoten (ben ik bang) al dagen had laten staan en ook heb ik de Mount Everest aan afgekeurde kleren ("wat moet ik aandoen?!") eindelijk weer netjes terug in de kast gelegd. Ik ga nog wel met één van de meiden van afgelopen weekend 'uiteten' bij de wok to walk vanavond; daar hebben ze heerlijke bami met garnalen die me in gedachten terug brengt naar mijn oude baan bij Shanghai. Alsof meneer Woo het zelf gemaakt heeft. Qué delicioso! Ahora, tijd om te relaxen. Leuk jullie gesproken te hebben! (grapjuh) Mariël

Dag één in Barcelona : over bus 27 en een authentiek hostel

Nou… daar zit ik dan, bovenop mijn stapelbed. Ik probeer me te ontspannen na alle heisa van het reizen (want dat was het) en dat doe ik onder het genot van een huzarenslaatje. Lekker warm geworden in de koffer, net als die marsen trouwens. Je had gelijk mam! Ik heb me net ‘gedoucht’ (als je het al zo mag noemen) om het verzamelde zweet van me af te spoelen. Ik moet zeggen dat dat niet gelukt is; het is hier, elf uur ’s avonds, nog steeds 27 graden en de douche was verre van comfortabel. Allereerst had de badkamerdeur geen deurknop, maar hoe ik er weer uit kwam was een probleem voor later, besloot ik. Toen ontdekte ik de badkuip, geverfd in een smützige kleur geel die afbladderde zodat de stukjes geel nu nog steeds tussen mijn tenen zitten. De volgende hindernis was de kraan, die natuurlijk niet heet werd. Dat is dan tot daaraan toe. Maar dat het water met geen mogelijkheid door de douchekop was te leiden, maakte het toch wel erg lastig. Zo kwam het dat ik gehurkt in een gele badkuip met mijn hoofd onder een koude kraan hing. Ja, comfortabel is anders. Mijn reis naar dit hostel verliep ook niet bepaald op rolletjes. Ondanks de simpele instructies (bus 27 vanaf Plaza España, derde halte) heb ik er uren over gedaan het te vinden. Dat had voornamelijk te maken met, hoe kan het ook anders, het niet kunnen vinden van bus 27. Hoewel het plein heel groot was kon ik nergens ook maar één informatiebord vinden. En dat zegt wat, want ik ben het hele plein op en neer geweest met m’n zware bagage, van oost naar west en van noord naar zuid en alle mogelijke richtingen daar tussenin. Elke bushalte die ik vond had een leeg bord, alsof ze net allemaal vernieuwd werden. Een keer zag ik ineens bus 27 voorbij komen. Ik snel erachteraan, en vooral goed kijken waar ‘ie stopt. Daar ben ik vervolgens blijven wachten. En wachten. Tot er een half uur later, toen ik net wou opgeven, weer een 27 voorbij kwam. En wat denk je? Rijd ‘ie door. Dus ik daar weer achteraan, om de hele tactiek opnieuw uit te voeren. Maar er kwam geen bus 27. Geen enkele voorbijganger wist me ermee te helpen en dus besloot ik tot mijn laatste redding: de taxi. Die bracht me er in tien minuutjes en het kostte ook nog eens niet meer dan een paar dukaten. Helaas was mijn opluchting al snel voorbij, toen ik zag dat ik zeven trappen te klimmen had met mijn zware tassen. Ik was werkelijk áfgepeigerd toen ik de overdreven enthousiaste duitse host ontmoette. Maar in ieder geval had ik een bed. Waarop ik nu lekker ga slapen… weltrusten!

So why are you so anxious of people saying they've got style while you think they don't ?

Urgh I'm so done with people talkin bout fashion and how girls that wear obvious burberry prints don't have real style or how vintage has become a hype instead of a real love. I agree, but isn't this what you're doing total nonsens? The strength of fashion is that you can express yourself through clothes, not through words... I'm dreaming of a world where everyone would just wear whatever the hell he likes. Without people applausing for that or on the contrary; nagging about it. Keep your voices low... just please, don't try so hard.

Birds whistle

I just dumped a shitload of gorgeous, inspiring pics in ´creative dump´ . You might wanna check it out =D

Ready for takeoff

Or wait... that title might be a little too obvious...

Monsterous

De kunst van het laten

Herken je dat, dat je intens gelukkig bent maar niet weet wat je ermee moet?

Represent

I'm so happy these days. Feels like I'm taking the lead now, I'm in control. Been to some pretty nasty parties and had fun with my dearest friends. Family's what I've missed - but that'll soon be ok. Pictures that I uploaded at facebook represent my life now - some sports, some parties, some adventure, some friends, some fashion. Love.

Onto

Sexy Alain offers us some great inspiration...

Class mates

I've decided to see this blog as a sort of creative, personal place for myself where I can dump everything I want to get rid of. You could see it as an extension of my fb-page, or the digital version of my note/scrap-book. That's why there's a photo of my class - I mean, I don't think I can qualify this as an outfit-pic? It makes me laugh to see this picture, It's like I feel nostalgic while I'm still in it. Note: on the right on the ground, that's me, as you might know.

Memories: me and my niece

Ain't this a cute picture of me and my niece! It was taken at a housewarming, where we sat outside the whole evening. Lucky enough the weather was very nice. There was a little bonfire and good drinks, we had a great evening! Me and my niece can get along very well. She's got great humor, I always burst into laughing the moment I only see her, haha. No 'today-post' this time, 'cause I've been studying the whole day. Not interesting at all, I'm afraid. Despite the extra spare time, testweeks are definately the worst periods of the year. Especially the inability to go out is killing for me, because I'm quite addicted to that lately :p I would be glad when it's all over next week!

Memories: Dreamworld

I've been in so many nice places last summer. Like this waterfall, one of 'Les Cascades de Murel' in Albussac: it was just like heaven. I've swum in the cold lake and I've let the water fall down on me. That gave such a thrilling energy that I could only scream it out. Playing with all the adorable little white kids (part of my job as animator at the french campside) was also fun. I miss those sweethearts, children's smiles make my day like nothing else can.

Today: Study orienting

I've been to Amfi's open day this morning! Me and my mom got up early and drove all the way to the west to see this fashion school. I'm quite enthousiastic about it, but, so the teachers say, that's not enough! You need to be overflown with energy and enthusiasm if you really want to do this. They allready start to put pressure on me, haha! Well, I'll just think about it, and if I'd decide to do it, I'll go for it for 100%.

Today: Climbing chairs in canteen

Life ain't always interesting and funny. Today was such a day; much waiting, uninspiring lessons and tedious coversations. Nonetheless I was able to pull of a smile when Ilse made this picture of me. I really like the outfit I'm wearing, I'd even say it's the best in weeks. Casual but still interesting - exactly fits my mood nowadays. The interesting factors are my beyond cute vintage bag and the gothic tee I'm wearing (pity you can't see the wolf print on it). Casual and allmost boring is the grey blazer - I hate myself for buying such general stuff. I've seen half of my school in it already and each time I couldn't deny the desire to vanish into thin air. Hopefully my income will soon allow me to buy better stuff.

Today: Cake for the birthdaygirl

Today was the birthday of on of my dearest friends. I suprised her with balloons which she carried with her the whole day. It was such a nice sight! In break we ate the cake she had brought with her and the chocolate I gave her. We got pretty nauseous but that didn't mather; Ilse got eightteen and we were determined to throw a party! The day was completed by taking pictures of the four of us in the middle of the canteen while everybody stared at us. But that was exactly our goul: gaining attention for the birthday girl. Unfortunately they turned out to bad to show, haha. Have a happy day y'all!

Cool girl's back in town

Looking serious but feeling not!